حوصله کن ، خواهیم رفت

من کدو خیلی دوست میدارم و همیشه در کنار فلفل سبز کمی کدو میخرم.

 یه روز که رفته بودیم تره بار ، مسئول صندوق وقتی دید دو سه تا دونه کدو خریدم به شوخی گفت: خانم صبر کن بگم کارگرها بیان کمکتون، شما مشتری ِعمده ی ما هستین، خودتون نمیتونین ببرین!

برای پرتقال فروش هم که تعریف کردم، نه تنها غیرتی نشد و بهش برنخورد، بلکه خیلی هم خوشش اومد و حسابی خندید!!

*

هفته قبل سر راه رفتم تره بار و در کنار بقیه ی خرید ها، دو کیلو هم کدو خریدم ...

وقتی رسیدم خونه پرتقال فروش خرید ها رو جابجا کرد و گفت: عزیزم ما که این همه کدو داشتیم برا چی دوباره خریدی؟؟؟

منم میدون رو خالی نکردم و گفتم:آخه شام کدو داریم ... بزارشون رو اپن!

بعد خاک برسر گویان تو نت سرچ کردم که چطوری کوکوی کدو درست کنم ...

آغا فقط همینو بگم که از ساعت هشت و نیم تا ساعت ده و نیم این کوکوی کدوی ما روی گاز بود و نمیپخت و به ما لبخند میزد!

دیگه خسته شدم و یادم افتاد خبرم امتحان هم دارم! یه خورده نق نق کردم و شیفتم رو دادم به پرتقال فروش ...

از یه طرف بوی ِ کوکو مستم کرده بود و از یه طرف نچختنش گریه امونو درآورده بود ... یه خورده فکر کردیم و بعد گفتم شاید تخم مرغش کمه؟ و همون سر گاز، یه تخم مرغ روی کوکو زدم و قان قان قان همش زدیم لامصب خیلی شل بود و نمیپخت ... بعنوان راه آخر توش آرد هم ریختم و افاقه نکرد ...

پنجره ها رو باز کردم که حداقل همسایه ها بفهمن چه غذای خوش بو و احتمالا" خوشمزه ای پخته ایم ... ساعت نزدیک یازده بود که دیگه از ذخیره ی فریزی ام استفاده کردم و قید کوکوی کدو رو زدم ...

پرتقال فروش همچنان مصمم پای گاز وایستاده بود و کوکو رو عینهو گوشت چرخ کرده هم میزد :))))  الکی زیر زبونی هم نق میزد که از ساعت هشت داریم یه کوکو هم میزنیم ، آخرشم شام کشک بادمجون داریم !!!

بهش میگم: یه کاری نکن همچین نیشگونت بگیرم که عینکت بیافته تو شام هااااا ...

بچه پر رو یه نگاه به من میکنه و میگه: شام؟؟؟ تو به این میگی شام؟؟؟ آبگوشت بود تا الان پخته بود! سرگیجه گرفتم بس که کوکو هم زدم! اصلا" یه زنگ بزن به مامان ببینم اشکالش چیه، هم اینکه بدونه تا الان شام نخوردم! :)))))

خولاصه در نهایت همزمان که کشک بادمجون گرم شد، کدو های ما هم پخته شد و البته که اصلا" شبیه کوکو نبود، ولی خوشمزه بود خیلی!

همش هم استرس داشتم یه وقت یه همسایه ی زائو داشته باشیم و بیاد دم در که مثلا" بهش کوکو بدیم :)))) اونوقت من این جگر زلیخا رو به اسم چه غذایی بهش بدم؟!!

خدایا این شادی ها رو از ما نگیر!

- راستی شما با کدو چه غذاهایی درست میکنید؟؟

یک هفته ای هست که خوابم بهم ریخته، پرتقال فروش میگوید بخاطر استرس امتحانات است ... حتی چند شب قبل از خواب بیدارم کرد و بغلم کرد، چیزی یادم نمیامد اما انگار مدتی طولانی در خواب ناله کرده بودم.

دیشب خواب دیدم جایی میهمان هستم و یه دختری که انگار از دوستان ِ مشترک خانم و آقای ِ خانه بوده و من میشناختمش، خیلی تابلو به آقای ِ خونه گیر داده بود و مرده هم یه جورایی دست به سرش کرده بود....

بعد من برای خنده یک جمله ای گفتم که شاخک های خانم خانه تیز شد، پرید به مرد ِ خونه ... یک بحث یک دقیقه ای و بعد خانم خانه دوید طرف پنجره ... مرد در آشپزخانه چای مینوشید و من سعی کردم با گرفتن ِ لباسهای ِ زن، مانع افتادنش شوم ...

نتوانستم زن را نگه دارم و جلوی چشمان ِ من از پنجره پرت شد، نگاهش کردم ... کوبیده شد به زمین و بعد مثل توپ بلند شد و دوباره با سر خورد زمین ... زن از جایش بلند شد ... هیچ خونی نیامده بود ... خوشحال بودم که زنده است ... اما دیوانه شده بود ... همسرش دوید پایین و سعی کرد زن را نگه دارد تا راه نرود ...

مردم جمع شده بودند دور زنی که توی حیاط با صدای بلند صلوات میفرستاد، صدای بلند صلوات و کلمات عربی اش مرا میترساند ....

زن مرده بود و برده بودنش پزشک قانونی، جایی تو شرق تهران ....

زندگی جریان داشت ... انگار هیچ اتفاقی نیافتاده است ... من غم داشتم ولی .... به همسرش گفتم: بخاطر ِ حرف ِ من مرد ...

همسرش گفت: دوست داشت بمیرد، منتظر بهانه بود با من دعوا کند و جواب ِ تند ِ منو نتونست تحمل کنه.

تو یه جایی مثل دفتر تنها بودم ...

خانواده ی دختر آمدند ... پدرو سه خواهر داشت انگار ... از ترس روسری ام را جلو کشیدم .... 

مثل یک متهم آنجا بودم و از اینکه آنها نمیدانستند من باعث مرگشان شده ام، خجالت میکشیدم ...

خیلی مهربان بودند و بدون هیچ گریه و شیون حلوا و چای خوردند و با محبت نگاهم میکردند ...

دلم میخواست بگویم من هم آنجا بودم ... میترسیدم ولی!

از پزشکی قانونی زنگ میزدند که بیایید دخترتان را شناسایی کنید و تحویل بگیرید ... و هیچ کس نمیرفت، اصلا" نمیخواستند که بروند و دخترشان را ببینند و خاکش کنند ...

با سردرد از خواب بیدار شدم ...

به دست هایم نگاه میکردم که انگار هنوز لباسهای ِ زن را در دستم گرفته بودم و میخواستم مانع سقوطش شوم ...

معمولا" به خوابهایم فکر نمیکنم و به ندرت یادم میمانند ...

پس چرا این حس ِ گند ِ لعنتی از ذهنم خارج نمیشود؟؟؟

دو شنبه،

رفته بودیم تره بار و تا من قارچ و تخم مرغ بگیرم پرتقال فروش هم خریدهاشو کرد ... بعد میبینم این سبد خرید خیلی غیرعادی پر شده، هی پرسیدم نکنه باز زیادی خرید کردی؟ گفت نه! عین لیست خرید کردم ... آغو ما یکی یکی خرید ها رو از سبد خرید خارج کردیم و متوجه شدیم چهار کیلو بادمجان ته ِ سبد ِ خرید جاسازی شده است!!!

میگم: الان این بادمجون اینجا چیکار میکنه؟؟؟ من تو این امتحانا وقت بادمجون سرخ کردن دارم؟؟؟

قیافه ی مظلوم ِ فنجون کش به خودش میگیره که: خب وقتی دیدم یهو خیلی هوس کردم...

*

سه شنبه

میخواستم برای ِ مامان کمی سوپ و غذا ببرم،سرراه پرتقال گرفتم و براش آب پرتقال گرفتم و ریختمش تو یه شیشه و رفتیم پیش مامان اینا.

بعد فرداش که با مامان تلفنی حرف میزدم ، میگه از پرتقال فروش، برای آب پرتقال تشکر کن!!!

زنگ زدم به پرتقال فروش که توضیح بده در این شرایط تو دقیقا" چه نقشی داشتی؟؟؟ جز این بوده که وایستادی دم میدون و من سوارت کردم و رفتیم خونه ی مامان اینا؟؟؟ اصلا" تو رنگ پرتقال ها رو دیده بودی؟؟

*

چهارشنبه

ساعت هشت و نیم شب به حالت خسته رفتم خونه و توی راه هی فکر میکردم حالا شام چی درست کنم که وقت زیادی ازم نگیره ... در رو که زدم با دستکش آشپزخونه و با یه اسکاچ کفی در رو باز کرد ... فکر میکنم که ما معمولا" ظرف کثیفی رو نمیزاریم بمونه، پس چی داره میشوره؟؟؟

دیدم دو تا قابلمه بزرگ روی گاز هست ، یکی حاوی خوراک بادمجون و دیگری شامل خوروشت قیمه! که برای اولین بار درست میکرد و دستورش رو از اینترنت خونده بود و در کنار رنگ ِ قرمزش، حسابی جا افتاده بود.

و این یعنی ما برای چهار وعده غذا داریم .... هورااااا .... همینطور که رو ابرها سیر میکردم مامان زنگ زد و من همچین با آب و تاب توضیح دادم که پرتقال فروش چه قیمه ی خوشمززززه ای درست کرده ، اونوقت مامان میگه: دستش درد نکنه، حالا توام خوشت نیاد آشپزی رو بندازی گردنش هااا!

به نظرِ شما، ایشان مامان ِ من هستن یا مادر شوهر ِ من؟؟؟

*

منم بدون اینکه صداشو در بیارم عکس ِ قیمه رو گذاشتم تو اینستاگرام و به جای ِ دستپخت ِ خودم جا زدم!

هرچی هم دوستان و اقوام که از رنگو روی ِ قیمه که با آدم حرف میزد تعریف کردن و به حالِِ پرتقال فروش غبطه خوردن که همچین بانوی کدبانویی نصیبش شده، سکوت کردم و بهشون لبخند زدم!

صبح میبینم خودشم رفته پای ِ عکس نوشته: واقعا" خوش بحال ِ آقاتون!! چه رنگی، چه عطری، معلومه که حسابی جا افتاده!

-          بعله ، واقعا" بعضی ها تو ازدواج خیلی شانس آوردن! دیدم که میگم ...

*

پنج شنبه

هیچ بهانه ای برای فرار از درس موجود نبود ... به این فکر میکردم که درس خواندن پروژه عجیبی است ... در عین حال که دارم جون میکنم که درس بخونم اکتشافات جالبی هم دارم ... مثلا" بعد از هشت ماه، تازه فهمیدم از پنجره ی پذیرایی خونمون، کوه های دوست داشتنی هم مشخص هستند و من تاحالا ندیده بودمشون!

این در حالیه که همیشه میگفتم من دلم میخواد پنجره های خونمون رو به سمت کوه باشه! جلل خالق!